پیش‌غذای گیاهی با قارچ – نسخه‌ی خودمانی

این روزها به دلایل عدیده، کمتر وقت می‌کنم غذای مفصل درست کنم. البته به زودی جبران خواهم کرد. اما امشب فکر کردم، این پیش‌غذای گیاهی را به شما معرفی کنم چون خاصیت زیاد دارد. راستش هم به درد گیاه‌خواران می‌خورد، هم به درد گوشت‌خواران، ارزان است و برای قلب‌تان ضرر ندارد، سریع آماده می‌شود و به کار و بار و یار و خواب می‌رسید، ساده است و همه از عهده‌ش برمی‌آیید. بنابراین بشتابید که غفلت موجب پشیمانی‌ست.


خریدنی:
چهارصد گرم قارچ تازه‌ی ریز
دو عدد حبه‌ی سیر
روغن زیتون
رزماری یا همان اکلیل کوهی، تازه باشد بهتر است، نبود غمی نیست، خشک‌ش را استفاده کنید.
کمی سرکه‌ی بالزامیک، دوست ندارید، باکی نیست، سرکه‌ی دیگر یا آب‌لیموی تازه جایگزین کنید.
نمک و فلفل
کمی جعفری تازه خرد شده

انجام‌دادنی:
قارچ‌ها را بشویید و بگذارید آب‌شان برود. سیر را با سیرخردکن یا با چاقوی تیز خرد کنید. روغن زیتون را در ماهی‌تابه بریزید، بعد سیر و اکلیل کوهی را در آن تفت بدهید. مراقب میزان حرارت و زمان سرخ کردن باشید. کافی‌ست سیر کمی طلایی شود. بعد قارچ‌ها را به سیر و اکلیل کوهی اضافه کنید و همه را با هم تفت بدهید.


پیش از آن که قارچ‌ها خیلی تیره شوند، نمک و فلفل بزنید و کمی هم سرکه‌ی بالزامیک به معجون‌تان بیافزایید. بلافاصله ماهی‌تابه را از روی شعله‌ی اجاق بردارید و بگذارید قارچ‌ها خنک شوند. اگر غذای تند دوست دارید می‌توانید به همراه سیر و اکلیل ‌کوهی یک فلفل تند مثل چیلی هم  تفت بدهید.
دست آخر جعفری را روی قارچ‌ها بریزید. همین.
نوش جان.

پی‌نوشت:
البته این یک نوع پیش‌غذای گیاهی‌ست، اما شما می‌توانید آن را کنار انواع گوشت کباب یا سرخ شده هم سرو کنید. دوستان گیاه‌خوار اگر نان باگت فرانسوی یا چیاباتای ایتالیایی کنار این غذا بگذارند، حتماً ضرر نخواهند کرد. رفقای اهل باده‌گساری هم حکماً خودشان می‌دانند که این راست چه کاری‌ست. استکان را بدهید دست راست، یک دانه قارچ را دست چپ، همین طور راست، چپ، راست، چپ را ادامه بدهید، در و دیوار بهشت از روبرو نمایان می‌شود.

آخرنوشت:
مناوا اصی نرسیدم برادون قیمه‌ریزه بپزم. روم سیا. ایشالا یخده که بعد از این عوض‌آدگزی جاواجومون سرم خلو ِت شد، برادون دُرُس می‌کونم. یه وخ نگوین این چه بی‌بته‌س آ همه‌ش وعده صُوا آ پس‌صُوا می‌ده‌د. نه. رو گولیا چشام. حکماً راش می‌ندازم. خونه پُرش یخده می‌باد دندون سری جیگردون بی‌ذارین. باشه‌د؟
شکلدونا برم.

Advertisements
نوشته‌شده در Uncategorized | برچسب‌خورده با , , , , , , , | 13 دیدگاه

دسر شکلاتی – Mousse au Chocolat- نسخه‌ی خودمانی

عرض شود که مدت‌های مدیدی بود که می‌خواستم دستور تهیه‌ی این دسر را برای‌تان بنویسم. البته آن‌هایی که مرا می‌شناسند می‌دانند که بنده اهل شکلات نیستم و اهل اصفهانم، تنها شکلات مورد علاقه‌ام هم کیت‌کت است و بس. نه کیک شکلاتی می‌خورم و نه دوست دارم و نه هوس می‌کنم. اما این دسر، دسر مورد علاقه‌ی این پسرک ما و بسیاری از دوستان دور و نزدیک است. بد نیست که امتحانش بکنید.
خبر دارم که کالری‌ش زیادست اما خوب اگر اهل شکلات باشید، حسابی کیف خواهید کرد. به هر حال کچلی‌ش را بگذارید کم آوازه‌خوانی‌ش. این به آن در.


لازم داریم:
سه عدد تخم‌مرغ
دویست و پنجاه گرم خامه‌ی رقیق ( مایع)
دویست گرم شکلات تلخ
چهل گرم شکر
دو قاشق غذاخوری آب داغ

انجام می‌دهیم:
زرده و سفیده تخم‌مرغ‌ها را از هم جدا کنید. سه عدد سفیده را در یک کاسه با هم‌زن خوب بزنید تا حسابی کف کند. خامه را در کاسه‌ی دیگری بریزید و عیناً همان بلا را سرش بیاورید، کف نباید بکند باید سفت شود. شکلات‌ را خرد کنید و در یک ظرف بریزید. بعد ظرف‌تان روی یک قابلمه که در آن آب جوش آوردی بگذارید تا شکلات کم‌کم و بر اثر حرارت بخار آب، نرم شود. دست آخر شکلات آب‌شده خواهید داشت.
سه عدد زرده‌ی تخم‌مرغ را در یک کاسه‌ی جداگانه بریزید و دو قاشق آب جوش به آن اضافه کنید و دوباره دست به هم‌زن بشوید. شکر را به آن بیافزایید و آن قدر هم بزنید تا زرده‌‌تخم‌مرغ و شکر، حالت کرم مانند پیدا کنند.


شرمنده که زیاد ظرف کثیف می‌کنیم، به شست‌وشوی بعدش می‌ارزد. نگران نباشید.
حالا شکلات آب شده که دمایش پایین آمده و ولرم است به این معجون اضافه کنید و با قاشق هم بزنید. سفیده و خامه را اضافه کنید و دوباره همه را با قاشق هم بزنید. حالا همه چیز آماده است. معجون شکلاتی را در یخچال قرار دهید و بگذارید دست کم چهارساعت بماند.
ناخنک هم نزنید تا مایه‌ی شکلاتی حسابی خودش را بگیرد.
حالا بر حسب سلیقه‌ی خودتان دسر را سرو کنید. برای زیباترشدن و خوش‌مزه‌ترشدن موس، می‌توانید کنارش برش‌های میوه‌ی تازه، خامه‌ی زده‌شده، شکلات مایع و یا کمپوت میوه بگذارید.
نوش جان.


پی‌نوشت:
این دستور، دستوری خودمانی‌ست. راستش خیلی‌ها فکر می‌کنند درست کردن موس‌اُشُکلا کار سختی‌ست. من مخالفم. قطعاً می‌شود حرفه‌ای‌تر و دقیق‌تر درست کرد و نتیجه‌ی بهتری هم گرفت. اما این نسخه ساده و قابل اجراست. دنگ و فنگ هم ندارد.
تازه اسمش هم خارجی‌ست، اصلاً من ترجمه‌اش نکردم که فیس‌ش تکمیل باشد. فراموش نکنید، فیس خودش بخش مهمی از داستان است.

آخرنوشت:
خٌبس من دفه قبل احوالی همه‌ی‌دونا پرسیدم آ یکی‌دون ورنخزاد بگه‌د اصلی حالش چی‌طوره‌س. این دٌرٌسه‌س؟ نیس. دِ نیس دِ. من راضی نیسما. اگه دَفَه‌ی دیگه جوابی منا ندادین‌دا، منم می‌رم آ دری این‌جا را وم لاکا مٌر می‌کونم دیگه‌م نی‌می‌یام سراغش. می‌خین بخین می‌خین نخین. این جوری که نی‌می‌شه‌د که جیگری ما را خون کرده‌ین آ یه خبر از خوددون نی‌می‌ده‌ین.
گوش‌دون با من هس؟ تو منین یا تو کاسه دسری فرنگی؟*

*اشاره به جمله‌ی درخشان زنده‌یاد ارحام صدر است در نمایش‌نامه‌ی مست. آن‌جا که به ناصر خرسه می‌گوید:
ناصررررررررری! تو منی یا تو کاسه ماس؟

نوشته‌شده در Uncategorized | برچسب‌خورده با , , , , , | 14 دیدگاه

پیتزای من‌درآوردی – نسخه‌ی خودمانی

عرضم به حضورتان که،‌ در هنگامه‌ی کارهای اداری و کشاکش مابین وزارت‌خانه و سفارت‌خانه و شهرداری و محضر و مخلفات، وقت چندانی برای آ‌ش‌پزی آن هم به کسر پ باقی نمی‌ماند. اما از حضرت باریتعالی که پنهان نیست، از شما هم پنهان نباشد، من دائم دلم این جاست و هی به خودم نهیب می‌زنم که اجاق آش‌پزخانه نباید خاموش و کور شود. حالا گفتم من‌باب‌ تنوع هم که شده، یک غذای ساده‌ی من‌درآوردی برای‌تان بنویسم که حوصله‌ی همگی‌مان کمی‌ سر‌ جای‌ش بیاید.


فراهم‌آوردنی:
دویست و پنجاه میلی‌لیتر شیر
سه عدد تخم‌مرغ
دویست و پنجاه گرم سالامی یا کالباس یا ژامبون یا اگر گیاه‌خوار هستید می‌توانید براکلی خرد شده یا صیفی‌جات دیگر اضافه کنید.
دویست و پنجاه گرم پنیر رندیده‌ی مناسب پیتزا
دویست گرم قارچ کنسروی یا تازه
یک عدد فلفل دلمه‌ای
دویست گرم آرد
سبزی معطر مثل آویشن یا ریحان
نمک، فلفل، پودر فلفل قرمز شیرین
مقدار کمی روغن برای چرب کردن کف سینی فر

انجام دادنی:
کالباس یا ژامبون یا سالامی را به همراه فلفل دلمه‌ای و قارچ خرد کنید و کنار بگذارید. حالا یک کاسه‌ی بزرگ لازم دارید. همه‌ی مواد را داخل آن بریزید و کالباس و فلفل و قارچ را هم اضافه کنید. حالا مواد را یک هم حسابی بزنید. اگر زور بازوی‌تان قابل توجه است، می‌توانید کاسه را با دقت تکان بدهید تا مواد بهتر مخلوط شوند.


سینی فر یا ظرف دیگری که برای این کار مناسب است بردارید، کف آن را با روغن چرب کنید. مواد را به صورت یک‌دست در آن بریزید و با پشت کفگیر یا قاشق بزرگ روی آن را صاف کنید. حالا ظرف‌تان را در فر بگذارید. دویست درجه‌ی سانتی‌گراد و بیست دقیقه وقت لازم دارید.
پیتزای خوش‌مزه‌ و خوش سر و شکل من‌درآوردی آماده است.
نوش جان.


پی‌نوشت:
مواد و ادویه‌های این پیتزا را می‌شود بر حسب سلیقه پزنده و خورنده تغییر داد. اگر دسترسی به ادویه‌ی مخصوص پیتزا دارید فراموش نکنید که با استفاده از آن قطعاً غذای‌تان مزه‌ی بهتری خواهد گرفت. در ضمن نوع پنیر را هم برحسب ذائقه و سلیقه‌ی خودتان انتخاب کنید و خبرش را به من هم بدهید.
آخرنوشت:
مناوا چایده بودم آ هزار حال بودم. ببخشیندا، روم سیاس که دیر به دیر سراغی این مدبق اومِدم. اما دور جون‌دون، تب آ سُلفه نفسما بُرید. اصی جون آ جیریق نمونده‌س. هوا این جا همچینه‌س که اگه یخده حواس‌دون نباشه‌د پَلوآدون می‌چاد. منم یه دو رو چم‌چمالم می‌شد آ انگار تو گٌرده‌م جارو تر می‌کشیدند تا دیگه یهو افتادم آ سرم بنگ شد. خلاصه که دور جون‌دون. دیگه می‌باد ببخشیند.
خٌب حالا، شوما چی‌طورین؟ خٌبین؟ خوشین؟ دماغدون چاقه‌س؟ اصلی حال‌دون چی‌طورس؟ ما را نی‌می‌بینین خوش‌دون هس؟

نوشته‌شده در Uncategorized | برچسب‌خورده با , , , , | 18 دیدگاه

سوپ پاییزی – نسخه‌ی خودمانی

با خودم قرار گذاشته‌ام که این جا از گرفتاری‌ها و دردسرهای مهاجرت دوباره‌مان چیزی نگویم. بالاخره بیست و یک سال گذشته، هیچ خاصیتی که نداشته باشد، پوست‌مان را کرده است قاعده‌ی پوست کرگدن. اما فقط بگویم که هنوز سرم شلوغ است و یکی دو هفته‌ی دیگر هم به همین منوال خواهد گذشت. سعی می‌کنم اجاق آش‌پزخانه به کسر پ روشن بماند. خلاصه غیبت‌های من را موجه حساب بفرمایید.
عرض شود که هوای ولایت ما حسابی سرد است. می‌دانم که شاید هنوز خیلی جاها هوا پاییزی نشده باشد، اما این سوپ ساده و خوش‌رنگ و خوش‌مزه خیلی زود و راحت آماده می‌شود. حیف است از دست‌ش بدهید.


تهیه‌دیدنی:
نیم کیلو هویج
سه عدد پیاز کوچک
یک عدد فلفل تند مثل چیلی
دو قاشق غذاخوری (سرصاف) کره
یک لیتر عصاره‌ی سبزی‌جات یا گوشت پخته‌شده
صد و پنجاه میلی‌لیتر آب پرتقال
سه قاشق غذاخوری خامه‌ی کم‌چربی
یک قاشق مرباخوری پودر زنجفیل یا زنجفیل تازه‌ی رندیده
دو قاشق غذاخوری جعفری ساتوری شده
دو عدد گوجه‌ی سفت رسیده
نمک

انجام‌دادنی:
هویج، پیاز و فلفل را بشویید و ریز خرد کنید. بعد آن‌ها را کمی در کره تفت دهید. حالا عصاره‌ی سبزی‌جات پخته را به آن‌ها اضافه کنید و بگذارید خوب بپزند. در این فاصله گوجه‌فرنگی‌ها را هم بشویید و ریز خرد کنید. حالا آن‌چه پخته‌اید را با هم‌زن‌قلمی یا مخلوط‌کن یا گوشت‌کوب ( چرا می‌خندید؟ موقع اسباب‌کشی، وقتی وسایل برقی خانه جمع شده و داخل کارتن رفته‌اند همین گوشت‌کوب به کارتان می‌آید.) به صورت یک پوره‌ی یک دست درآورید.
حالا گوجه‌فرنگی‌ها را با جعفری و زنجفیل و آب پرتقال و خامه به این مخلوط بیافزایید. نمک بزنید و دوباره مخلوط را هم بزنید.
چند دقیقه بگذارید روی شعله‌ی کم اجاق ریز بجوشد تا جا بیافتد.
سوپ ساده‌ی پاییزی آماده است. نوش جان.


پی‌نوشت:
به جای کره می‌توانید از مارگارین یا نوع دیگری از روغن به عنوان جایگزین استفاده کنید. آب پرتقال را هم اگر خودتان بگیرید و تازه باشد، قطعاً مزه‌ی سوپ بهتر خواهد شد. من این سوپ را معمولاً برای شام می‌پزم، یعنی که پیش‌غذا نیست. اگر کنارش چند برش نان جو هم بگذارید دیگر عیش‌تان کامل است.

آخرنوشت:
وای ننه، یه چیزی می‌گم آ یه چیزی می‌شنٌین، مناوا این چن رو را به حالم نبوده‌س بس کی که کار سرم ریخته‌س. دور جون‌دون، اصی سرم بَنگ بود آ تو گٌرده‌م جارو تر می‌کشیدن. یه حالی. دیگه این دسی آخِری‌یه، گیسامم تیر می‌کشید. هنووم هزارآیه کار مونده‌س رو دَسَم اما ایشالا دٌرٌس می‌شه‌د. حالاوم راس می‌گن‌د که قِسمِت، قِسمِت‌جنبون می‌خواد اما طوری نیس، ماوم ناشکری نی‌می‌کونیم، همین که هنو می‌شه‌د دور و وری شوما یه تابی بخوریم آ یه اختلاطی بوکونیم، دل‌مون خوشه‌س.
شکلدونا برم.

نوشته‌شده در Uncategorized | برچسب‌خورده با , , , , , , | 13 دیدگاه

سالادهای سرعتی – نسخه‌ی خودمانی

عرض شود که آدم که گرفتار اسباب‌کشی و کوچ و مهاجرت است، یک روزش باید یک هم‌سر دوست‌داشتنی و مهربان داشته باشد که روز تعطیل‌ش را بگذارد و برای آدم میرزا قاسمی گیلکی درست کند، و روز بعدش خودش به فکر بیافتد و توی گیر و دار سر و کله زدن با کارتون و مقوا و چمدان و خرید و مخلفات، سالاد سرعتی فراهم آورد و قاتق نان‌ش کند.
حالا حکایت این روزهای ماست، گفتیم برای شما هم بنویسم که شاید به کارتان بیاید.

سالاد سرعتی فلفل‌دلمه و پنیر و جعفری:
سه عدد فلفل دلمه‌ای ترجیحاً سبز، زرد و قرمز
دویست گرم پنیر فتا یا پنیر زرد یا هر پنیر دیگری که با ذائقه و بودجه متناسب است.
یک دسته جعفری تازه
سه قاشق سرکه
دو برش نان تست
دو قاشق غذاخوری روغن زیتون
یک حبه سیر
نمک و فلفل


فلفل دلمه‌ای‌ها را بشویید و از طول برش دهید و کنار بگذارید. بعد پنیر را نگینی خرد کنید. جعفری‌ها را پاک کنید و بشویید. نصف‌ش را ریز خرد کنید و نصف دیگر را برای تزیین اطراف ظرف سالاد کنار بگذارید. حالا جعفری‌های خرد شده را با یک قاشق غذاخوری روغن زیتون، سرکه و نمک و فلفل مخلوط کنید و خوب هم بزنید.
چهار طرف نان تست را با چاقو ببرید. بخش نرم را نگینی خرد کنید. بعد حبه‌ی سیر را پوست بکنید و ریز ساتوری و یا با سیرخردکن له کنید. حالا سیر و نان تست را در روغن زیتون سرخ بفرمایید.
خوب یک دیس بردارید، اطرافش را جعفری بچینید، مخلوط فلفل و پنیر را وسط‌ش بریزید. بعد معجون جعفری و سرکه و روغن زیتون را روی همه‌ی آن بریزید. بعد نان تست سرخ‌شده‌ی سیردار را به سالادتان بیافزایید.
تمام شد. نوش جان

سالاد سرعتی با پاستا:
سی‌صد گرم پاستا
سی‌صد گرم گوجه‌فرنگی
یک دسته‌ی کوچک پیازچه
چهار قاشق غذاخوری روغن زیتون
دو قاشق غذاخوری سرکه‌ی بالزامیک
دو قاشق غذاخوری سبزی‌جات معطر خرد شده ( ریحان یا ترخان توصیه می‌شود)
نصف قاشق مرباخوری خردل
یک حبه سیر
نمک و فلفل


یک قابلمه آب بگذارید جوش بیاید و نمک هم داخلش بریزید. بعد هم پاستا را طبق دستورالعمل معمول بپزید و آبکش کنید. توی این فاصله گوجه‌فرنگی‌ها را بشویید و ریز خرد کنید. پیازچه‌ها را پاک کنید و بشویید و حلقه‌حلقه خرد بفرمایید. حالا تمام مواد باقی‌مانده شامل روغن زیتون و سرکه‌ی بالزامیک و سبزی‌جات معطر و سیر که البته ساتوری فرموده‌اید و نمک و فلفل را با هم مخلوط کنید تا یک سس اساسی به دست بیاید. پاستا و گوجه‌فرنگی و پیازچه‌ها را در یک کاسه‌ی سالاد بریزید، بعد هم سس را اضافه فرمایید.
حالا یک هم اساسی بزنید و بگذارید یکی دو ساعتی در یخچال بماند.
همین. نوش جان.

پی‌نوشت:
با این سالادها هم نان سیاه می‌چسبد و هم نان سفید. اگر اهل دواخوری هستید که یک گیلاس شراب کنارش فراموش‌تان نشود. هم بیشتر مزه می‌کند،‌هم کمک می‌کند کمتر غصه‌ی اسباب‌کشی را بخورید.

آخرنوشت:
ینی یه چیزی می‌گم یه چیزی می‌شنٌین، اصی را به حال‌مون نیس، آدِم یه وختا به خودش می‌گه خوشی اونا که تمومی عمرشون تو شَری خودشون موندن آ هی شیش ما یه دَفه مثی گربه‌چی‌یه بچاشونا به دندون نکشیدن آ‌ دوری دنیا بچرخند.  اما می‌گما،  ملتفت که هسین من‌آ همین دو سه خطم که برادون نک‌آنال می‌‌کونم یخده دلم وامی‌شه‌د. ایشالا که به حقی این وخت آ ساعت، راس آ ریس که شدیم، یخده بیشتر به این مدبق آ دیگ آ کٌماژدون می‌رسیم.
ببخشیندا.

نوشته‌شده در Uncategorized | برچسب‌خورده با , , , , , , | 13 دیدگاه

مافین – نسخه‌ی خودمانی

عرض شود که خودتان هم در جریان هستید که این مافین همان کیک یزدی خودمان است، فقط خارجی‌ترست و فیس‌ش بیشتر. درست کردن‌ش آن قدر ساده‌ و راحت است که این جانب علی‌رغم همه‌ی کارها و گرفتاری‌ها رسیدم دستورش را برای‌تان بنویسم. به هر صورت آخرهفته‌ی وطنی شروع شده و آخرهفته‌ی فرنگی هم به زودی از راه می‌رسد. خوردن این کیک با یک لیوان چای یا یک فنجان قهوه خستگی را از تن‌تان به در خواهد برد.


لازم‌داشتنی:
دویست گرم کره یا مارگارین
دویست و بیست گرم شکر
یک بسته شکر وانیلی یا هر نوع اسانس وانیل دیگر که دم دست دارید.
سه عدد تخم‌مرغ
پانصد گرم آرد
دو بسته‌ی استاندارد یا دو قاشق چای‌خوری پر بیکینگ پودر
چهار قاشق غذاخوری شیر


انجام‌دادنی:
همه‌ی مواد لازم غیر از شیر را با هم مخلوط کنید. دست آخر چهار قاشق شیر را اضافه کنید تا خمیرتان نرم شود. اگر دیدید خمیر کماکان سفت است،‌می‌توانید تا دو قاشق غذاخوری دیگر هم شیر اضافه کنید. توجه داشته باشید که خمیر باید نرم باشد ولی نه آن‌قدر که شل به ضم شین بشود.
فر را روشن و روی درجه‌ی صد و هشتاد درجه‌ی سانتی‌گراد تنظیم کنید.حالا کاغذهای مخصوص دور کیک یزدی یا همان مافین فرنگی را درقالب مخصوص بگذارید و مایه‌ی کیک را با دقت در تک‌تک آن‌ها بریزید. قالب را در فر بگذارید و پانزده تا بیست دقیقه صبر کنید.
حالا همه چیز آماده است. قالب را از فر در بیاورید. بگذارید کمی‌سرد شود و بعد مافین‌ها را از قالب خارج کنید.
الان وقت‌ش است که به سلیقه‌ی خودتان، کیک‌ها را تزیین کنید.
نوش جان.



پی‌نوشت:
مواد لازمی که من نوشتم برای بیست و چهارعدد کیک کافی‌ست. یادتان باشد که بر حسب سلیقه و ذائقه می‌توانید انواع و اقسام مواد را به آن بیافزایید. من کشمش، پرک بادام، شکلات ریز شده، تکه‌های شکلات کیت‌کت، مربای آلبالو، سیب رنده شده و گردو یا فندق خرده‌شده را توصیه می‌کنم.
تزیین روی مافین هم که دیگر احتیاج به توصیف و توصیه من ندارد. دوستان همه خودشان هنرمند و هنردوست و هنرپرورند.

آخرنوشت:
ینی از اَمرو به بعد،‌ خونه‌مون می‌شه‌د عینهو بازارچارسو، بس کی دور جون‌دون کارتن آ مقوا آ چمدون ریخته‌یم این میون. شالا زودتر کارامون راس آ ریس شه‌د آ ضفظ‌آرفت کونیم، یخده به آش‌پزی‌مونم برسیم. خلاصه که ببخشیندا. ایشالا به شادی جبران می‌شه‌د. عروسی‌دون با سماق‌پالون آب می‌یاریم.

نوشته‌شده در Uncategorized | برچسب‌خورده با , , , , , , | 10 دیدگاه

پاستاهای گیاهی – نسخه‌های خودمانی

عرض شود که همان طور که در جریان هستید، ما گرفتار بسته‌بندی و اسبا‌ب‌کشی و کوچ دوباره هستیم. غذای ساده و دم‌دستی و راحت و سریع به درد همین روزها می‌خورد. حالا بنده امیدوارم که شما درگیر این مصایب ما نباشید، اما خوب داشتن دو نسخه‌ی خودمانی از دو عدد پاستای خوب و خوش‌مزه هم اشکالی ندارد. موافقید؟


اسپاگتی گیاهی با تره‌‌فرنگی، گوجه‌فرنگی و سیر:
پانصدگرم اسپاگتی
یک عدد تره‌فرنگی
سه عدد گوجه‌فرنگی متوسط
دو عدد فلفل سبز،‌تند باشد بهتر است.
پنج حبه‌ی سیر
سه قاشق غذاخوری رب گوجه فرنگی
پودر فلفل شیرین یا پاپریکا
نمک، فلفل، شکر
روغن زیتون


یک قابلمه آب بگذارید روی شعله‌ی اجاق تا جوش بیاید. کمی هم نمک داخل آب بریزید. توی این فاصله، تره‌فرنگی را بشویید و حلقه‌حلقه خرد کنید. بعد گوجه‌فرنگی و فلفل سبزها را بشویید و ریز خرد کنید. حالا روغن زیتون در ماهی‌تابه یا قابلمه‌تان بریزید و سبزیجات ذکرشده را در آن تفت بدهید. حالا نوبت سیر است که با سیرخردکن یا چاقوی تیز ریزش کنید و به بقیه‌ی داستان اضافه بفرمایید. وسط این کارها اسپاگتی‌تان را هم در آب جوش بریزید، یادتان نرود. سبزی‌جات که تفت داده شدند، رب‌گوجه‌فرنگی، پودر پاپریکا، نمک، فلفل و یک ذره شکر به آن‌ها اضافه کنید و مخلوط را کمی هم بزنید.
حالا لابد اسپاگتی‌تان هم آماده است. آبکش‌ش کنید و در بشقاب یا دیس بریزید.
خورش سبزی‌جاتی که آماده کرده‌اید روی آن بریزید و سرو بفرمایید.
نوش جان.

پاستای گیاهی با کدوی سبز و لیموترش:
پانصدگرم پاستا
پانصدگرم کدوی سبز خورشی
دو قاشق غذاخوری روغن زیتون
یک عدد لیموترش بزرگ تازه
صدو پنجاه گرم پنیر پارمزان یا هر پنیر به درد‌بخور دیگری که دم دست‌تان است.
دو حبه سیر
یک دسته‌ی کوچک جعفری
نمک و فلفل


یک قابلمه آب بگذارید روی اجاق تا جوش بیاید. یادتان نرود نمک اضافه کنید. پاستا را مطابق سلیقه و دستوری که دارید آماده کنید.
حالا توی این فاصله کدوها را بشویید، اگر لازم می‌دانید پوست بکنید و به قطعاتی با ضخامت دو سانتی‌متر خرد کنید. بعد هم آن‌ها را در روغن سرخ کنید تا رنگ طلایی بگیرند. سیر را ریز خرد کنید، جعفری‌ها را بشویید و ساتوری خرد کنید، پوست لیموترش را هم رنده کنید.
حالا جعفری و سیر و پوست لیموترش را به کدوها بیافزایید و دوباره کمی تفت دهید. دقت کنید که رنگ کدو نباید تیره شود.
پاستا را آب‌کش کنید و در ظرف مناسب بریزید. به خورش کدو آب همان لیموترشی که پوست‌ش رنده شده، پنیر و نمک و فلفل اضافه کنید.
حالا این خورش را روی پاستا بریزید. کار را تمام کردید.
نوش جان.

پی‌نوشت:
آن‌هایی که کدو دوست ندارند، می‌توانند همین کار را بادمجان هم بکنند. ضرر ندارد. چنانچه ادویه‌ی خاص دیگری را به خورش‌های‌تان اضافه کنید که بیشتر مطابق ذائقه‌تان بشود بد نیست. من نسخه‌ی خودمانی و ساده را می‌نویسم. باقی داستان با خودتان.

آخرنوشت:
خلاصه ضمنی خداحافظی و عرضی ادب بوگم که چشمه‌ی ذوق آ هنر ، صَفاهونه‌س
اِگه که زحمت‌دون دادم من ، ببخشیندم همیشه بخشش و کارای خٌب اِز بزرگونه‌س
این بیتا از یه شعری بلندی آقای جمشیدی ادیب آ شاعری اصفانی برادون نوشتم که حظ‌شا ببرین‌د. درد‌آدلامون باشه‌د برا یه وخ که من سرم خلوِت شده‌س آ قال کمتره‌س.
شکلدونا برم.

نوشته‌شده در Uncategorized | برچسب‌خورده با , , , , , | 4 دیدگاه